ترول‌ها(troll) یا همون ترول‌های اینترنتی، اینا موجودات عجیب و غریبی هستن که فکر می‌کنن دنیای اینترنت یه ایفون داره که اینا بیان بزنن و فرار کنن! 😈 بله، درست خوندید! اینا آدم نیستن (بیشتر شبیه موجودات سرشار از کرمی هستن که با بشریت آشنا نیستن)، هدفشون فقط اینه که شما رو از کوره در بیارن و شمارا صد بار از آنلاین شدنتون پشیمون کنن!

حالا شما فقط یه سوال ساده پرسیدید؟ اینا می‌آن و به جای جواب دادن، یه سری چرت و پرتای شاخ‌دار و بی‌ربط می‌گن و با یه لبخند شیطانی 😜 منتظر می‌مونن تا ببینن چطور از عصبانیت مثل یه بمب هسته‌ای منفجر می‌شید! 💣

حالا می‌خواهید بدونید این ترول‌ها رو چطور بشناسید و چطوری باهاشون برخورد کنید؟ بیا بخون، اما آماده باش! چون اینا هیچ وقت اجازه نمی‌دن کار برات راحت باشه! 😆

ترول‌های اینترنتی
ترول اینترنتی یعنی چی؟


اگه شما هم مثل من توی دنیای اینترنت  زیاد پرسه میزنید، حتما یه بار به ترول برخورد کردید. تروئل اینترنتی یه آدمه که هدفش فقط اینه که حرف‌های آتیشی، بی‌ادبانه یا اعصاب خوردکن بزنه تا مردم رو عصبی کنه یا بحث رو به کل بی‌خود و بی‌ربط بکشه. اینا انواع و اقسام دارن. بیشترشون این کارو برای تفریح خودشون می‌کنن، اما بعضیا هم دارن یه هدف خاص رو دنبال می‌کنن.

ترول‌ها از قرن‌ها پیش توی افسانه‌ها و داستان‌های تخیلی بودن، اما ترول‌های آنلاین از همون لحظه‌ای که اینترنت به دنیا اومد، وجود داشتن. اولین بار هم که این واژه توی دنیای مجازی استفاده شد، به دهه 90 میلادی برمی‌گرده، زمانی که توی پیام‌بردهای قدیمی آنلاین کاربران به شوخی یه جوک داخلی می‌نوشتن تا اعضای جدید رو گیج کنن. اما حالا کار به جایی رسیده که دیگه هیچ شوخی‌ای در کار نیست و تبدیل به یه فعالیت کاملاً بدجنسانه شده.

حالا چطور بفهمیم که طرف تروله؟ معمولاً اینا مثل فنر پرشی می‌زنن به جوک‌های تند، یا با پیام‌های تحریک‌آمیز سعی می‌کنن مردم رو به واکنش‌های عصبی و احساسی وادار کنن. اینا معمولاً با یه لبخند شیطانی منتظرن که بقیه رو به چالش بکشن، تا وقتی ببینن شما اعصابتون خرد شد، یه چشمک میزنن و میگن «خب، خیلی هم بد نبود!»

پس، اگه دیدید یکی داره حرف‌های عجیب و غریب می‌زنه، خیلی جدی نگیرید، ممکنه یه ترول باشه که فقط می‌خواد حالشو ببره. اینم بگم، برای مقابله با اینا بهترین کار اینه که اصلاً توجه نکنید، چون هر چی بیشتر واکنش نشون بدید، خوشحال‌تر می‌شن!

ترول یا آزار آنلاین (البته بیشتر کرم ریختن آنلاینه😂🐛) کلا هدفش با بقیه شکل های آزار و اذیت توی فضای مجازی فرق داره. این رفتار و کار ها معمولا به سمت خاصی هدایت نمیشه، اینطوری فرض کنید که یه دیوونه یه چاله ای رو میکنه و یه جا میشینه و منتظر میشینه ببینه چند نفر میوفتن داخل اینن چاله، یعنی هدف کلیش درواقع به دیگران و تحریک شدن اونها بستگی داره. ترول های اینترنتی تقریبا همجای اینترنت رو گرفتن از چت های گروهی دانشگاه و خصوصیمون گرفته تا وبسایت ها و شبکه های اجتماعی بزرگ، من یه فهرستی رو این پایین آماده کردم از بیشتر جاهایی که ممکنه این روانی ها داخلش باشن:

  • فروم‌های ناشناس آنلاین: جایی مثل انجمن‌های بی‌نام و نشان اینترنتی مثل همون سایت‌های پرحاشیه‌ای که داریم (مثلاً در نظر بگیر یه سایت ایرانی که همه حرف می‌زنن توش و هیچ‌کس هم نمی‌دونه کی چی می‌گه و کی پشت کامپیوتر نشسته). برای تروئل‌ها اینجا مثل یه عروسی بدون دعوت می‌مونن، چون هیچ راهی برای شناساییشون نیست میان مهمونی رو میریزن به هم و اصلا انگار نه خانی اومده و نه خانی رفته. مثلاً می‌تونی یه سری پیام تحریک‌کننده بذاری و هیچ‌کس نمی‌تونه جلوتو بگیره، چون هیچ نظارتی نیست! یعنی فکر کن یه آدمی از یه جای دیگه بلند میشه میاد وسط یه خیابون شلوغ و شروع می‌کنه به داد و فریاد، ولی چون هیچ‌کس نمی‌دونه این کیه، هیچی نمی‌گن!
  • توییتر: توییتر هم یه جایی هست که می‌تونی ناشناس باشی و همین موضوع باعث شده که تروئل‌ها اونجا رو تبدیل به یه گودال بدون قوانین کنن. مثلاً به راحتی می‌رن توی هشتگ‌های پرطرفدار مثل هشتگ‌های «اتفاقات یا اخبار»یه عدشون روشن فکر میشن و چرت و پرت میگن و یسری که کمی حرفه ای ترن و 🐛بیشتری دارن شروع میکنن به فنگ انداختن دقیقا مثل این کسایی که چند تا خروس رو دعوا میندازن و خودشون دور گود میاستن و نگاه میکنن، توی خیلی از بحث های جدی یه حرف نادرست فقط کافیه تا کل مسیر صحبت رو بزنه جاده خاکی!
  • بخش‌های کامنت: کامنت‌ها هم که دیگه داستان خودش رو داره! مثلاً توی یوتیوب یا سایت‌های خبری ایرانی می‌بینی یه نفر کامنت گذاشته و هزار نفر دیگه هم زیرش نظر می‌دن. اینجا تروئل‌ها خیلی راحت می‌تونن دست به کار بشن، مخصوصاً وقتی می‌خوان با حرف‌های بی‌پایه و اساس آدم‌ها رو عصبی کنن! مثلاً توی کامنت‌های «پزشکی»  میان یه موضوعی مثل اقتصاد که اصلاً هیچ ربطی به موضوع نداره رو با ادبیات تند و تحریک آمیز میکشن وسط و حرفا هایی میزنن که فقط یه هدف داره: تحریک بقیه برای جواب دادن.

موجودات مریض

و البته تروئل‌ها هیچ‌وقت دست‌بردار نیستن! می‌تونی اینا رو هرجایی پیدا کنی، از فیسبوک گرفته تا سایت‌های چت، هر کجا که می‌ری، اینا با یه «سلام» و یه کامنت به سراغت میان! اینا دیگه جزو جدانشدنی اینترنت شدن، مثل فلافل‌های کثیف خیابونی که همیشه آماده‌ان اول تورو بکشونن سمت خودشون و وفتی بخشی از پولتو برای خودشون کردن مابقی پولتو صرف سرم و دکتر کنن!

چطور بفهمیم که یکی داره توی کامنت‌ها تریلینگ می‌کنه؟

این روزها توی دنیای آنلاین، همه فکر می‌کنن کار خودشون درسته و برای همین هر کسی که مخالف نظرشون باشه، تبدیل میشه به یه “تریلر”! خب، سوال اینه: چطور بفهمیم یه نفر داره واقعا تریلینگ می‌کنه و یا واقعاً داره بحث علمی و منطقی می‌کنه؟! اصلاً گاهی این دو از هم تفکیک‌پذیر نیستن و آدم فکر می‌کنه داره با یه فرد عقل‌کل صحبت می‌کنه، اما در حقیقت طرف می‌خواد فقط دک و پز بده و تو رو دیوانه کنه!

ولی نگران نباش! من اینجا پنج نشونه بهت می‌گم که راحت بتونی تشخیص بدی طرف داره تریلینگ می‌کنه یا نه. آماده‌ای؟

  1.  حرف‌های بی‌ربط و بی‌مفهوم:
    اگه طرف توی کامنت‌ها یهویی شروع کرد به حرف زدن از چیزهایی که اصلاً ربطی به بحث نداره، یعنی ما با یه “تریلر” حرفه‌ای طرف هستیم! مثلا تو داری راجع به یه اپلیکیشن حرف می‌زنی که چطور می‌تونه به مردم کمک کنه، بعد طرف میاد می‌گه: “آره، ولی من یه بار داشتم تو این اپلیکیشن دنبال بامزه‌ترین گربه‌ها می‌گشتم، یهو دیدم یکی‌شون لباس اسپایدرمن پوشیده!” 😑خب عزیزم، این حرف‌ها چطور به موضوعی که داریم صحبت می‌کنیم ربط داره؟! این فرد داره از موضوع اصلی میره بیرون و تنها هدفش اینه که تو رو اذیت کنه و بحث رو بی‌خود پیچیده کنه. این یه تکنیک خفن تریلره که خیلی‌ها برای به هم ریختن فضا ازش استفاده می‌کنن.به عبارتی، این فرد ممکنه بعداً بگه: “خب آخه، چرا ناراحتی؟! من فقط خواستم بگم گربه اسپایدرمن چقدر بامزه بود!” اینجاست که باید بفهمی با یه تریلر دیگه طرفی و توی بازی‌ش وارد نشی فقط کافیه بگی نه حرف بی‌ربطی زدی تا ببنی چطور کاری میکنه که دیگه نتونی برگردی به بحث اولت.
  2. رد کردن شواهد و مدارک محکم:اگه به طرف یه عالمه دلیل و مدرک بزاری که ثابت کنه حرفت درسته، و اون میاد می‌گه: “خب، من هیچ چیزی نمی‌بینم!” یا “آره، ولی اینا همه فیکه”، می‌تونی با خیال راحت بگی: “آها، اینجا یه تریلر داریم!” چرا؟ چون تریلرها فقط به دنبال این هستند که تو رو از کوره در ببرن و سر خودمونو شلوغ کنن. حتی اگه خود علم با صدتا آزمایش و مقاله بیاد جلوشون، اون‌ها هیچی نمی‌بینن! چرا؟ چون براشون اصلاً مهم نیست حقیقت چیه، مهم اینه که خودشون رو به عنوان استاد بزرگِ همه چیز معرفی کنن!مثلاً فرض کن داری بهش میگی: “نگاه کن! این داده‌ها ثابت می‌کنن که این روش بهترین راهه!” و اون طرف میاد می‌گه: “اوه، این داده‌ها؟ نه، اینا رو من قبول ندارم، چون من خودم اینجوری فکر می‌کنم!” این‌جوری تریلرها میخوان همه رو قانع کنن که همه چی رو از خودشون یاد گرفتن و حتی اگه تاریخ رو هم بهشون نشون بدی، باز میگن: “خب، تاریخ هم به نظر من اشتباهه، من خودم تاریخو خوندم، می‌دونی؟!” تریلر بودن یعنی همینه، اون‌ها فقط میخوان در هر حالتی تو رو به چالش بکشن و خودشونو توی کانون توجه بذارن!
  3. لحن توهین‌آمیز و تحقیرآمیز:یه نشونه تریلرها اینه که وقتی تو می‌ری توی بحث و شروع می‌کنی به منطقی حرف زدن، اون‌ها اصلاً اصلاً نمی‌خوان بهت احترام بذارند! نه، اون‌ها میان به‌جای “ببخشید که اذیتت کردم”، می‌گن: “آخه چرا اینقدر عصبی شدی؟! نکنه خون به سرته؟!” یعنی با یه لحن کلک‌بازی می‌خوان بگن: “آره، من حالتو می‌گیرم! تو که اینقدر جدی بودی، من الان میام با یه جمله ساده، کل بحث رو برمی‌گردونم!” اینجاست که تریلر می‌خواد تو رو به سمت عصبانیت هدایت کنه تا خودش رو مثل یه موجود خیلی باحال نشون بده! به‌جای اینکه بیاد منطقی حرف بزنه، با یه جمله پدرکشتگی میاد می‌گه: “آخه تو چرا اینقدر بدجنسی؟!” تا همه فکر کنن طرف مقابل، نه، این خودشه که داره دنیای اینترنت رو نجات میده!نکته جالب اینجاست که این رفتارها معمولاً از طرف تریلرهایی میاد که یه‌دفعه می‌خوان به همه بگن: “نه عزیزم، من اصلاً عصبی نیستم! من فقط می‌خواستم تو رو درست کنم!” که البته هیچ‌کس نخواسته اصلاح بشه، بلکه طرف فقط می‌خواد تو رو اذیت کنه و نشون بده که همیشه خودش درست می‌گه. این یعنی به‌جای بحث، می‌خوان برای شما یه کلاس آموزش عصبانیت برگزار کنن!
  4. استفاده از تصاویر و میم‌های بی‌ربط:اگه یه نفر به جای اینکه جواب منطقی بده، فقط شروع کنه به فرستادن میم و عکس و گیف، بدون شک باید بگی “این یکی دیگه تریلر حرفه‌ای شده!” مثلاً شما یه مقاله علمی می‌نویسی که همه چی رو از صفر تا صد توضیح داده، بعد طرف میاد یه گیف می‌فرسته که توش یه گربه در حال رقصیدن روی موزیک هیپ‌هاپ هست! اینجاست که می‌فهمی که بحث داره از دست میره و طرف بی‌خیال شده. می‌خواد حواس شما رو پرت کنه و شما رو به چالش بکشه که “آیا این گربه‌ها توی آزمایشگاه هم می‌رقصند؟” خب، این تکنیک دقیقاً وقتی به کار میره که طرف دیگه نمی‌دونه چی بگه و می‌خواد از حواس پرتی استفاده کنه. یعنی طرف اونقدر خسته‌ست که دیگه نمی‌دونه چی بگه، فقط می‌خواد شما رو با یه گربه رقصان از کوره در ببرد!
  5. بی‌خبری از اینکه اکثر افراد باهاش مخالفن:

    تریلرها دقیقاً مثل همون آدم‌هایی هستن که همیشه فکر می‌کنن رئیس‌جمهور دنیا هستن، حتی وقتی همه دارن بهشون می‌گن: “این که تو می‌گی اصلاً معنی نداره!” اما اون‌ها به جای اینکه فکر کنن، با اعتماد به نفس می‌زنن زیر همه چیز و می‌گن: “نه بابا، من درست دارم می‌گم!” انگار نه انگار که همه دارن از دهنشون می‌زنن که این یه اشتباه محضه. و اگر کسی حتی بخواد یه کم عصبی بشه، اون‌ها با خنده‌ای که حتی توی کارتون‌ها پیدا نمیشه، میگن: “آها، حالا این هم همون جوابی بود که می‌خواستم! خودم می‌دونستم!” انگار که می‌خوان بگن: “من اصلاً گوش نمی‌کنم، شما هر چی می‌خواید بگید، من همونطور که می‌خواستم کار خودم رو می‌کنم!” تریلر بودن یعنی همین، هیچ وقت نمی‌فهمن که همه دارن بهشون می‌خندن، چون اون‌ها خودشان رو همیشه مرکز دنیا می‌بینن!

     

لیست بالا اصلاً آخرین حرف نیست! راه‌های زیادی برای تشخیص اینکه کسی داره تریلینگ می‌کنه وجود داره. اصولاً اگه یکی به نظر بی‌انصاف، بی‌علاقه به بحث واقعی و عمداً می‌خواد همه رو تحریک کنه، خب باید بدونید که این احتمالاً همون تریلر معروف اینترنتی هست که تو هیچ بحثی نمی‌خواد وارد بشه، فقط می‌خواد همه رو دیوونه کنه!

چطور باید با تریلرها کنار بیام؟

آقا، یه جمله طلایی و کهنه در دنیای اینترنت هست که می‌گه: “به تریلرها غذا ندید!” و این جمله واقعاً حرف نداره! چرا؟ چون تریلرها مثل اون بچه‌ای هستن که توی صف نذری، می‌بینن یه نفر داره یه بشقاب اضافه می‌گیره و اینو بهونه خوبی میبینه که یهو بپره وسط و بگه: “حالا که تو گرفتی، منم می‌خوام!” تریلرها دنبال همینن؛ دنبال یه جرقه کوچیک که بشه ازش یه آتیش درست کرد. اگه شما بهشون واکنش نشون بدید یا بخواهید منطقی بحث کنید، دیگه هیچی! بهونه رو بهشون تقدیم کردید و یهو میبینین که همینجور پشت سر هم دارن اذیت می‌کنن.

پس بهترین کار اینه که اصلاً بهشون توجه نکنید! بیایید فرض کنیم یه تریلر اومده و داره کلی حرف بی‌ربط می‌زنه. شما انگار نه انگار! اون‌ها هم بعد از یه مدت کلافه می‌شن، مثل بچه هایی که تا وقتی اذیتمون میکنن که دعواشون کنیم  و اگر دیگه به 🪱هایی که میریزن توجه نکنیم خسته میشن و میرن سراغ گزینه بعدی.

حالا یه نکته دیگه: هیچ‌وقت، تکرار می‌کنم، هیچ‌وقت چیزی که تریلرها می‌گن رو جدی نگیرید. چرا؟ چون اون‌ها اساساً یه سری آدم هستن که میرن توی سایت‌ها فقط برای اینکه دیگران رو عصبانی کنن. حالا شما اگه بخواهید به حرفاشون گوش کنید، انگار دارید برای یه نقاشی بی‌ربط ساعت‌ها وقت می‌ذارید. واقعاً ارزش نداره!

حالا اگه دیدید که یه تریلر دیگه بیش از حد شورشو درآورده و تاپیک رو با اسپم‌هاش پر کرده، می‌تونید خیلی راحت گزارشش کنید. البته، راستشو بخواید، بعضی وقت‌ها سایت‌ها هم می‌گن: “بی‌خیال بابا، ما حوصله نداریم!” ولی به هرحال شما وظیفه انسانی خودتون رو انجام می‌دید. و اگه گزارش شما نتیجه بده، تریلر ممکنه یه وقفه بخوره یا کلاً از سایت بندازنش بیرون، که خب چه حالی میده اون لحظه!

در کل، تریلرها مثل آدم‌هایی هستن که تو مهمونی یهو با صدای بلند میگن: “چرا کسی با من نمی‌خنده؟” خب، چون کسی علاقه‌ای نداره(یک مثال ساده در برای تریلر ها توی فامیل هامون هم داریم *شوهر عمه*)! شما هم بزارید اینجوری فکر کنن، ولی خودتون اصلاً وارد بازیشون نشید. اینجوری همه شادترن! 😄